Tien gasten, negen kamers

In volgende gedichtje worden tien gasten op zo'n bijzondere manier verdeeld over negen eenpersoonskamers, dat niemand hoeft een kamer te delen met een ander. Het lijkt dus alsof het ladenprincipe niet opgaat. Zie jij waar de fout zit?

Tien vermoeide reizigers
Zochten onderkomen voor nacht en regen
Maar bij de herberg aanbeland
had de waard niet meer kamers dan negen

De waard was echter akelig slim
Hij gaf elk een eigen stee:
De eerste twee bracht hij naar kamer I
De derde leidde hij naar II

De vierde kreeg kamer III
Naar kamer IV ging nummer vijf
In V werd nummer zes gestopt
Zeven kreeg VI als nachtverblijf

De achtste sliep in VII, de negende in VIII
En terug naar I ging onze waard
Waar hij zoals gezegd
Twee reizigers had bewaard

Daarvan nam hij één, nummer tien en laatst
en bracht hem onder in kamer IX
Negen eenpersoonskamers werden zo
Is het geen wonder, opgemaakt voor tien!

Op de volgende pagina vind je de oplossing.

Oplossing "9=10"

Als je het verhaaltje goed leest, dan doet de waard het volgende:

Daarna haalt hij nummer 2 (en niet nummer 10) van kamer 1 en stopt die in kamer 9. Nummer tien heeft dan nog steeds geen kamer!