\
\
voorpagina
prijsvragen
puzzels
wis-spellen
veelvlakken
drogredeneringen
vermoedens
topologie
rekenwerk
'Vier kleuren is voldoende', zegt de computer
Mersenne-priemgetallen
Rekenwerk bij het KNMI
Rekenmeisjes en rekentuig
Gedistribueerde berekeningen
Bewijzen nalopen met de computer
Vedische wiskunde
links

Abonnementen en adreswijzigingen: 0522 855175 • EnglishContactAbonnementen
WISKUNDETIJDSCHRIFT VOOR JONGEREN
\
Gedistribueerde berekeningen door Matthijs Coster

 


1: Gedistribueerde berekeningen
2: Getaltheorie
3: Overige wiskunde
4: Andere projecten

Optimale Golomb-Liniaal (Optimal Golomb Ruler (OGR))
We zetten op een liniaal een aantal merktekens, op zo'n manier dat geen afstand tussen twee merktekens tweemaal voorkomt. Een dergelijke liniaal heet Golomb-liniaal. Een Optimale Golomb liniaal is de kortst mogelijke Golomb-liniaal met een gegeven aantal merktekens. Bijvoorbeeld op de optimale Golomb-liniaal met drie merktekens staan de merktekens op 0, 1 en 3. De afstanden 1, 2 en 3 komen allen precies éénmaal voor. Als we 4 merktekens op een optimale Golomb-liniaal willen plaatsen, dan kan dit op 0, 1, 4 en 6. Nu komen de afstanden 1 ... 6 eenmaal voor. Voor grotere aantallen merktekens is het een lastig probleem. In het algemeen zullen er gaten vallen in de afstanden die voorkomen. Bijvoorbeeld komt op de optimale Golomb-liniaal met 5 merktekens de afstand 6 niet voor.

Inmiddels zijn er optimale Golomb-linialen bekend met 2 t/m 23 merktekens.


http://www.distributed.net/ogr

Aantal medewerkers: 140.000
Aantal jaren CPU:> 200.000
Gevonden resultaten: gedaan: OGR 20,..,23 mee bezig OGR 24, 25
Het Riemann vermoeden
Het Riemann vermoeden gaat over de Riemann-functie: Zeta(s) = Som 1/ns. Het vermoeden luidt dat de (niet--triviale) nulpunten van deze functie op een bepaalde lijn liggen. Helaas valt het vermoeden verder niet uit te leggen zonder ver buiten de schoolwiskunde te treden. Riemann formuleerde zijn vermoeden in 1859, inmiddels is het de belangrijkste open vraag in de wiskunde. Voor wie als eerste het vermoeden bewijst danwel weerlegt, ligt op het Clay Mathematisch Instituut $1.000.000 klaar. Ter vergelijking: Andrew Wiles ontving $50.000 (de Wolfskehl Prize) toen hij als eerste de Stelling van Fermat bewees. Het project ZetaGrid probeert het Riemann vermoeden nader te verifiëren.

http://www.zetagrid.net/

Aantal medewerkers: 3.000 (9.000 computers) Aantal jaren CPU: 5.400 Gevonden resultaten: Er zijn inmiddels ruim een half biljoen nieuwe nulpunten gevonden.
RC5
RC5 is een vercijfer-programma en wordt gebruikt om data/communicatie te beveiligen. Er zijn veel programma's te koop die RC5 gebruiken. Om het vercijfer-programma RC5 te kunnen gebruiken heb je een sleutel (die bestaat uit een aantal bits, nullen en enen) nodig. Het aantal bits dat deze sleutel lang is heet de sleutellengte. Naarmate deze sleutellengte groter is, is het lastiger om RC5 te kraken, en is RC5 derhalve veiliger. In 2002 werd RC5/64 bits gekraakt, door alle mogelijke sleutels van 64 bits (dus 264) na te gaan. Er werd een bedrag van $10.000 hiervoor uitgekeerd. Er is opnieuw een bedrag uitgeloofd van $10.000 voor de persoon of groep die als eerste RC5/72 bits kan kraken. Nu moeten echter 272 mogelijkheden worden nagegaan. Dit project is ca. anderhalf jaar bezig, maar nog lang niet afgerond.

http://www.distributed.net/rc5/

stats
Aantal medewerkers: 46.048
Aantal jaren CPU: >100.000
Gevonden resultaten: RC5/64 bits is opgelost. Thans wordt gewerkt aan RC5/72 bits.


prev | 1 | 2 | 3 | 4 | next
Trefwoorden: computer, internet, GIMPS, supercomputer[printversie]
Uit Pythagoras nummer april 2004

pythagoras op papier

 

laatste nummervorig nummerarchiefover pythagoras
abonnementenpostersoude jaargangenkennismakingsnummerVan viervlak naar ster
 
rekenwerk

 

In jaargang 2003-2004 is het thema van Pythagoras "het rekenwerk" met artikelen over de enorme veranderingen die de afgelopen vijftig jaar hebben plaatsgevonden op rekengebied. Werden vijftig jaar geleden nog tabellen berekend met de hand en met eenvoudige rekenmachines, nu zijn we bijna zover dat we het nalopen van bewijzen uitbesteden aan de computer.